Yaş ile mutluluk arasındaki bağlantı, psikoloji ve ekonomi alanlarında yapılan pek çok araştırmanın ilgi çekici bir konusu olmayı sürdürüyor. Uzun yıllar süresince dünya genelinde gerçekleştirilen araştırmalar, mutluluğun (ya da yaşam memnuniyetinin) yaşla birlikte U şekline benzer bir eğri izlediğini ortaya koymuştur.
Genç yaşlarda (özellikle 20-30'lu dönemlerde) mutluluk seviyesi genelde oldukça yüksektir.
Ancak 20'li yaşların sonlarına gelindiğinde, mutluluk seviyesinde yavaş bir düşüş gözlemlenmeye başlar.
Genellikle en düşük mutluluk seviyesi 47-49 yaşları arasında görülmektedir (farklı çalışmalarda bu değerler 47,2 veya 49 olarak belirtilmektedir).
50 yaşlarından sonra ise mutluluk tekrar artış göstermeye başlar; 60'lı ve 70'li yaşlarda birçok birey daha sakin, kabullenmiş ve tatmin olmuş hissetmektedir.
Bu eğilim, David Blanchflower gibi ekonomistlerin yönlendirdiği geniş ölçekli verilere (132 ülke, milyonlarca katılımcı) dayanmaktadır.
Ancak bu düşüş kalıcı bir kriz değil, geçici bir değerlendirme süreci olarak değerlendirilmektedir.
Son zamanlarda (özellikle 2017 sonrasındaki dönemde) bazı araştırmalar dikkat çekici bir dönüşüm göstermektedir:
Türkiye'deki TÜİK Yaşam Memnuniyeti Araştırmaları ve Dünya Mutluluk Raporu verileri de benzer eğilimler sergilemektedir:
Yaş ile mutluluk ilişkisi evrensel bir olgu olsa da, bireysel faktörler (sağlık, ilişkiler, amaç duygusu) üzerinde önemli bir etkiye sahiptir.