Panama'nın tropik ormanlarla kaplı adalarında araştırma yapan ekipler, doğa belgesellerini aratmayacak sıra dışı bir olaya tanıklık etti.
Gözlemler sırasında, belirli bir maymun türüne ait yetişkin bireylerin, tamamen farklı bir türün yavrularını kendi gruplarından ayırarak kaçırdığı kaydedildi.
Bu durumun basit bir avlanma içgüdüsüyle değil, daha karmaşık ve henüz tam olarak anlaşılamamış bir davranış modeliyle gerçekleştiği belirlendi.
Olayın ardından bölgedeki ekolojik dengeyi inceleyen uluslararası uzmanlar, bu eylemin arkasındaki biyolojik ve psikolojik sebepleri araştırmaya başladı.
Özellikle türler arası "evlat edinme" ya da "yavru hırsızlığı" olarak adlandırılan bu durum, primatların bilişsel yetenekleri hakkında yeni tartışmalara yol açtı.
Max Planck Antropoloji Enstitüsü'nden ünlü primatolog Dr. Jane Goodall, bu tür davranışların nadir görüldüğünü ancak son derece derin anlamlar taşıdığını belirtti.
Goodall, "Primatlar arasında gözlemlenen bu türler arası etkileşim, yalnızca içgüdüsel bir eylem değil; aynı zamanda yüksek düzeyde sosyal merak ve karmaşık duygusal durumların bir yansımasıdır." ifadesini kullandı.
Panama'daki bu olaylar, maymunların sosyal bağ kurma biçimlerinin düşündüğümüzden daha esnek olduğunu ortaya koydu.
Harvard Üniversitesi Evrimsel Biyoloji bölümünden Prof. Dr. Richard Wrangham, olayın evrimsel yönüne dikkat çekerek, "Farklı bir türün yavrusuna bakım verme veya onu kaçırma girişimi, 'alloparental' (başkasının yavrusuna ebeveynlik yapma) eğiliminin aşırı bir örneğidir." açıklamasında bulundu.
Wrangham, bu durumun primat beynindeki 'bakım verme' devresinin bazen tür sınırlarını aşabileceğini gösterdiğini ifade etti.
Araştırmacılar, kaçırılan yavruların yeni gruplar içindeki hayatta kalma oranlarını ve bu durumun adadaki popülasyon genetiği üzerindeki etkilerini izlemeye devam ediyor.
Elde edilen ilk bulgular, bu "kaçırma" eylemlerinin bazen bir türün diğerini baskın hale getirme stratejisi, bazen de yanlış yönlendirilmiş bir annelik içgüdüsü sonucu ortaya çıktığını göstermekte.