Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, aile hukukuna ilişkin önemli bir dosyada, eşinden DNA testi talep ederek sadakatsizlik şüphesi ortaya koyan kocayı kusurlu buldu. İstinaf mahkemesinin ret kararını değerlendiren yüksek mahkeme, bu davranışın evlilik birliğinde güveni zedelediğini ve kadına yönelik kusur oluşturduğunu belirtti.
Afyonkarahisar’da görülen davada kadın, eşinin çocuğun biyolojik babalığına dair şüpheyle hareket etmesini gerekçe göstererek ayrılık talebinde bulundu. Yerel mahkeme, kocanın DNA testi istemesini kusurlu davranış sayarak kadının üç yıl süreyle ayrı yaşama talebini kabul etmişti.
Dosya istinafa taşınınca Bölge Adliye Mahkemesi, yeniden bir araya gelme ihtimalinin somut olarak ortaya konulmadığı gerekçesiyle davayı reddetti. Yargıtay ise bu değerlendirmeye katılmayarak, ayrılık davalarında kusurun tespitinin yeterli olduğunu ve yeniden birleşme olasılığının zorunlu kriter olmadığını vurguladı.
Bu gerekçeyle istinaf kararını bozan daire, kadının açtığı ayrılık davasının kabul edilmesi gerektiğine hükmetti ve kararın emsal niteliği taşıyabileceğini ifade etti. Kararın aile hukukunda özellikle güven ilişkisi, sadakat yükümlülüğü ve delil değerlendirmesi açısından önemli bir içtihat niteliği taşıdığı, benzer davalarda mahkemelerin kusur tespitine daha fazla ağırlık verebileceği ve ayrılık taleplerinde yeniden birleşme ihtimalinin her somut olayda zorunlu unsur olarak aranmayabileceği hukuk çevrelerince değerlendirilmektedir. Kararın özellikle emsal etkisinin ilerleyen süreçte Yargıtay içtihatlarında daha belirgin hale gelmesi ve benzer uyuşmazlıklara yön vermesi beklenmektedir olacağı değerlendirilmektedir ifade edilmektedir genel çevrelerinde de.